Νέο δικαστικό χαστούκι στην ΑΕΠΙ για αξιώσεις αποζημίωσης από συναυλία

Νέο χαστούκι δέχτηκε η ΑΕΠΙ σε δικαστική διαμάχη που είχε με διοργανώτρια εταιρεία συναυλιών στην προσπάθειά της να καρπωθεί χρήματα για πνευματικά δικαιώματα.

Συγκεκριμένα, την  περασμένη Τετάρτη το Α’ Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών με την υπ’ αριθ.4266/2017 απόφασή του αθώωσε κατά πλειοψηφία κατηγορούμενο για παράβαση του άρθρου 66 παρ. 1 του Ν.2121/93 περί πνευματικής ιδιοκτησίας.

Η κατηγορία αφορούσε διοργάνωση συναυλίας ξένου μουσικού συγκροτήματος από την εταιρεία παραγωγής P90 Events σε αίθουσα συναυλιών στην Αθήνα χωρίς άδεια από την ΑΕΠΙ, η οποία και υπέβαλε τη μήνυση και δήλωσε παράσταση πολιτικής αγωγής χωρίς να προσκομίσει σύμβαση που τη συνέδεε με το αλλοδαπό μουσικό συγκρότημα (ή σύμβαση που συνέδεε το συγκρότημα με αλλοδαπό οργανισμό συλλογικής διαχείρισης με τον οποίο είχε σύμβαση αμοιβαιότητας), επικαλούμενη το τεκμήριο του άρθρου 55 παρ. 2 του Ν2121/93, σύμφωνα με το οποίο: «Τεκμαίρεται ότι οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης ή προστασίας έχουν την αρμοδιότητα διαχείρισης ή προστασίας όλων των έργων ή όλων των πνευματικών δημιουργών για τα οποία δηλώνουν εγγράφως ότι έχουν μεταβιβασθεί σε αυτούς οι σχετικές εξουσίες ή ότι καλύπτονται από την πληρεξουσιότητα».

Σε απλά ελληνικά το συγκεκριμένο απόσπασμα νόμου του ελληνικού κράτους, λέει ότι αν η ΑΕΠΙ εμφανιζόταν σε μια δίκη και παρουσίαζε μια δική της έγγραφη δήλωση ότι εκπροσωπεί τον χ, ψ καλλιτέχνη, το δικαστήριο ήταν υποχρεωμένο να δεχτεί ότι όντως τον εκπροσωπεί, χωρίς να εμφανίζεται στο δικαστήριο καμία σύμβαση καλλιτέχνη-ΑΕΠΙ ή, αν ήταν ξένος ο καλλιτέχνης, της αντίστοιχης ΑΕΠΙ του εξωτερικού με την ελληνική ΑΕΠΙ.

Οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν από την πλευρά της υπεράσπισης (συνήγορος υπεράσπισης ήταν η δικηγόρος Κατερίνα Πουρναρά) κατά την ακροαματική διαδικασία σχετίζονταν με τη μη ισχύ του ανωτέρω τεκμηρίου στην ποινική δίκη (καθόσον αυτό παραβιάζει το ανακριτικό σύστημα, την αρχή της ηθικής απόδειξης και της ελεύθερης εκτίμησης των αποδείξεων καθώς και το τεκμήριο αθωότητας του κατηγορουμένου) και τη μη πλήρωση της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος, αφού ο διοργανωτής της συναυλίας δεν πραγματοποίησε αυτήν «χωρίς δικαίωμα» ή «χωρίς συναίνεση των δημιουργών», έχοντας άλλωστε υπογράψει σύμβαση με το ίδιο το συγκρότημα του οποίου οι εκτελεστές ήταν και οι δημιουργοί των μουσικών συνθέσεων που εκτελέστηκαν.

Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η ΑΕΠΙ «τρώει πόρτα» στις χρηματικές αξιώσεις που θέτει από διοργάνωση συναυλίας, καθώς το 2014 το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκη απήλλαξε από την κατηγορία της κλοπής πνευματικών δικαιωμάτων οργανωτή μουσικών εκδηλώσεων, για τη συναυλία του  σουηδικού συγκροτήματος  “The Haunted”