Thievery Corporation + UB40 30-5-2018 @ Fix Factory of Sound

Το (σχεδόν) ολόγιομο φεγγάρι ήταν το τέλειο ντεκόρ για το live των Thievery Corporation και των UB 40 στη Θεσσαλονίκη. Η χρονική συγκυρία, μόλις δύο μέρες πριν από την επίσημη έναρξη και του φετινού καλοκαιριού, ήταν επίσης ότι έπρεπε για δύο συγκροτήματα με κατεξοχήν “καλοκαιρινόηχόχρωμα. 

Οι θετικοί οιωνοί επαληθεύτηκαν στο τέλος της συναυλίας και ο πιο αδιάψευστος μάρτυρας ήταν τα χαρούμενα πρόσωπα των περίπου 3.000 ανθρώπων, που βρέθηκαν στο Φιξ και έφυγαν γεμάτοι, μετά από περισσότερες από τρεις ώρες μουσικής.

UB 40

Η εμφάνιση των UB 40 στην Ελλάδα, 29 χρόνια μετά από την πρώτη τους επίσκεψη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας το 1989, είναι αλήθεια ότι προκάλεσε ερωτηματικά στο κοινό που βρέθηκε στο Φιξ και που στη συντριπτική του πλειοψηφία ήταν εκεί για τους Thievery Corporation. Έτσι, υπήρχε μία περιέργεια και μία αύρα μυστηρίου για το πώς θα ήταν στη σκηνή, πολύ περισσότερο και μετά από τα μπερδέματα που είχαν στο line up τους, τα τελευταία χρόνια με τις συνεχείς αποχωρήσεις και επιστροφές μελών στο συγκρότημα.

Ως… γνήσιοι Άγγλοι βγήκαν στη σκηνή ακριβώς στην προβλεπόμενη ώρα και στην μιάμιση ώρα που έπαιξαν άφησαν θετικές εντυπώσεις. Έπαιξαν αρκετά από των κλασικά τους κομμάτια (Red red wine, I can’t help falling in love with you, Kingston Town), ήταν καθόλα επαγγελματίες, ο ήχος τους ήταν καλός και θύμισαν στους μεγαλύτερους σε ηλικία τις μέρες που μεσουρανούσαν στις δεκαετίες του 1980 και του 1990.

Ασφαλώς ο χρόνος έχει αφήσει τα σημάδια του και ο 60χρονος πλέον Duncan Campbell δεν θυμίζει σε τίποτα τον ράστα, αεικίνητο πιτσιρικά που είχε αποκτήσει τον τίτλο του reggae icon στα χρόνια που μεσουρανούσε.

Σε γενικές γραμμές, οι UB 40 αν και δεν ενθουσίασαν, ζέσταναν όμορφα τον κόσμο για τους Thievery Corporation και τσίγκλισαν τις ευαίσθητες χορδές της νοσταλγίας για μία εποχή που μοιάζει τόσο κοντινή αλλά και τόσο μακρινή ταυτόχρονα. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι οι UB 40 έχουν πουλήσει περισσότερα από 70 εκατ. δίσκους στη διάρκεια της μουσικής τους πορείας.

 

SETLIST

Here I Am (Come and Take me)

Wear You to the Ball

Homely Girl

Version Girl

One in Ten

Cherry On Baby

Just Another Girl

Rat In Mi Kitchen

She Loves me Now

Silhouette

Hard Time

Kingston Town

Many Rivers to Cross

Play Video

Encore:

Food For Thought

How Could I leave

(I Can’t) Help Falling in Love

Red Red Wine

Thievery Corporation

Λίγο μετά τις 11.00 το sound check των Thievery Corporation έχει τελειώσει και οι…. φίλοι μας ξεκινούν το live τους. Πραγματικά, νομίζω ότι μπορούμε πλέον να τους αποκαλούμε φίλους, καθ΄΄ως αυτή είναι η ενδέκατη φορά που έρχονται στην Ελλάδα και έχει αναπτυχθεί μία ιδιαίτερη σχέση μεταξύ του συγκροτήματος και των εγχώριων fan τους.

Το εκπληκτικό στοιχείο που διαφοροποιεί τους Thievery Corporation από τα “κλασικά” συγκροτήματα είναι ότι πρόκειται ουσιαστικά για μία μουσική κολεκτίβα που πλαισιώνει ιδανικά τους (ιδρυτές του group) Rob Garza και Eric Hilton. Αυτή η διαφοροποίηση αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο στις συναυλίες τους, όπου κάθε κομμάτι τους ερμηνεύεται από διαφορετικούς τραγουδιστές και τραγουδίστριες, δίνοντας μία ποικιλία που μπορείς να βρεις μόνο στους Massive Attack, όταν μιλάμε για μουσικά σχήματα αυτού του επιπέδου. Οι Rob Myers, Frank Orrall, Lou Lou, Pouma και η Racquel Jones, η εξαιρετική τραγουδίστρια από την Jamaica που κέρδισε ίσως τα πιο ενθουσιώδη χειροκροτήματα και λόγω της εντυπωσιακής εμφάνισής της, δεν αποτελούν απλώς supporting cast αλλά ισότιμα μέλη, όταν μιλάμε τουλάχιστον για τις συναυλίες. 

Η επιλογή της σειράς των τραγουδιών ήταν πολύ πετυχημένη. Έπαιξαν πέντε κομμάτια από τον, μάλλον μέτριο για τα δεδομένα των Thievery, τελευταίο τους δίσκο, και τα υπόλοιπα δεκαπέντε ήταν από τον ένδοξο παρελθόν. Συνολικά, έπαιξαν για μία ώρα και 45 λεπτά περίπου, ένα κάτι παραπάνω από χορταστικό setlist.

Το μοναδικό μελανό σημείο της βραδιάς ήταν η ξαφνική διαφοροποίηση που υπήρξε στον ήχο. Ενώ στην αρχή του live ήταν άψογος, κάποια στιγμή μετά τα πρώτα τρία-τέσσερα τραγούδια, και αφού προηγήθηκε ένα στιγμιαίο “τσαφ” που έκοψε τον ήχο για ελάχιστα δευτερόλεπτα, ακουγόταν “μπουκωμένος” , χωρίς να επανέλθει στα αρχικά επίπεδα σε κανένα σημείο αλλά και χωρίς να επηρεάσει δραματικά τη γενική εικόνα. Παράπονα ακούστηκαν και για το μεγάλο διάστημα που έπρεπε να περιμένει κάποιος στο bar και στις τουαλέτες, καθώς οι υποδομές δεν επαρκούν για να εξυπηρετηθεί γρήγορα τόσος πολύς κόσμος.

Από την άλλη, ο μεγάλος χώρος μπροστά από τη σκηνή εξασφάλιζε άνεση κινήσεων χωρίς να υπάρχουν στριμώγματα και ατελείωτα “τρενάκια” για να πας από το ένα σημείο στο άλλο.

Το είπαμε και πριν: Οι Thievery Corporation έχουν αποκτήσει ειδική σχέση με την χώρα και έχει χτιστεί ένα fan base που είναι πιστό. Αν κρίνω μάλιστα από ορισμένους γονείς που ήρθαν μαζί με τα μικρά παιδιά τους στη συναυλία, το κοινό τους αποκτά νέα φανατικά και ένθερμα μέλη, καθώς έδειχναν να το ευχαριστιούνται πιο πολύ και από τους γονείς τους. Αν σκεφτεί κανείς ότι υπήρξε και πολύς κόσμος που ήθελε και δεν μπόρεσε να πάει στο live λόγω του ακριβού εισιτηρίου, καταλαβαίνει ότι εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος.

Και του χρόνου με υγεία.

Νίκος Κασκαράς

SETLIST

  1. Marching the Hates Machine (Into the Sun)
  2. True Sons of Zion
  3. Voyage Libre
  4. Letter to The Editor
  5. Culture of Fear
  6. Illumination
  7. Take My Soul
  8. Ghetto Matrix
  9. La Femme Parallel
  10. Amerimacka
  11. History
  12. Weapons of Destruction
  13. The Heart’s a Lonely Hunter
  14. Fight To Survive
  15. Warning Shots

 

Encore:

16. The Forgotten People

17.  Road Block

18.  Sweet Tides

19.  Waitin Too Long

20.  Richest Man in Babylon